Άρθρα

Όλα τα άρθρα του ιστολογίου

Οι Μάμαλοι

Άρθρα,Ιστορία 4 Σχόλια

Από το βιβλίο του Μενέλαου Μωραΐτη  “Ήθη, έθιμα και παραδόσεις της Βόρειας Ορεινής Κέρκυρας”

Δυτικά του χωριού Σκριπερού συναντάμε την διακλάδωση που μας οδηγεί στο χωριό των Δουκάδων. Ένας δρόμος φιδωτός χωρίζει το χωριό στη μέση με επίκεντρο την εκκλησία του, τον Ναό της Παναγίας της Μεσωχωρήτισσας (στη μέση του χωριού). Είναι ο κεντρικός Ναός του χωριού, Ναός μεγαλοπρεπής, αρχαιότατος, με αξιόλογο και σωστά τοποθετημένο ιστορικό αρχείο και ο οποίος ανακαινίσθη το έτος 1470.

Λίγο πιο πέρα ο Ναός των Ταξιαρχών ο οποίος ανεγέρθη το έτος 1695, ο Ναός της Αγίας Παρασκευής ο οποίος ανακαινίσθη το έτος 1713 και ο Ναός του Αγίου Ιωάννου το έτος 1663.

Έξω από τη κεντρική εκκλησία είναι η πλατεία του χωριού και καθώς αγναντεύεις προς τα δυτικά, βλέπεις πανύψηλα δέντρα και πιο εκεί παλιά αρχοντικά, στέρεα και καλά συντηρημένα.

Είναι τα αρχοντικά του Θεοτόκη και λίγο πιο επάνω άλλα αρχοντικά πιο παλιάς εποχής, όπως του Καλιγά, του Σαμαρά, του Δημαρά, του Μπράϊλα, του Κουαρτάνου, του Γιατρά και άλλα. Πανύψηλα και καμαρωτά με τις περίκλειστες αυλές τους, με τα καλλωπιστικά δέντρα, που έντονες και διαπεραστικές οι ηλιαχτίδες του δειλινού ομορφαίνουν το παραδεισένιο αλλά έρημο περιβάλλον με τα αθώα κελαηδήματα των πουλιών που ξεκουράζουν και σου δίνουν καινούρια δύναμη και ζωή.

Αμέσως και μπροστά μας ανυψώνεται η απέραντη βουνοπλαγιά. Είναι τμήμα της οροσειράς Ιστώνης, με τα πυκνά αγριόδεντρα, με λογής λογής θάμνους και αραδιαστά πετρώματα. Όσο ανεβαίνουμε υψηλότερα, τόσο βλέπουμε πιο καθαρό τον ήλιο και τον ουρανό, τόσο αισθάνεσαι την ψυχή πιο ψηλά να φτερουγίζει, σαν κάποια δύναμη αόρατη και μαγική να σε έλκει προς τα επάνω, πιο ψηλά και όλο ψηλότερα. Μα πρέπει κάπου να σταματήσεις, να πάρεις μια ανάσα, κοιτάς κάπου και κάθεσαι και μετά βλέπεις πέρα και κάτω. Σηκώνεσαι και παίρνεις το μονοπάτι το οποίο σε φέρνει σε ένα ερημοκλήσι. Είναι ο  ναός του Αγίου Συμεών.

Γυρνάς το βλέμμα σου προς τη γη και βλέπεις θρύψαλα από οικιακά σκεύη και κεραμίδια. Και σαν αγναντεύεις πιο πέρα βλέπεις κι άλλο ερημοκλήσι, πιο επάνω κι άλλο, ακόμη κι άλλο. Ήταν οι εκκλησιές του χωριού που λεγόταν Μάμαλοι, που η σύνθεσή του υπήρξε και στα βάθη των αιώνων. Γνωρίζουμε από την παράδοση ότι το χωριό αυτό το έκαψαν οι Γενουάτες τον 14ο αιώνα υπό την ηγεσία του στρατηγού Βουκινάρδου και άφησαν τις εκκλησιές οι οποίες είναι, ο Άγιος Συμεών, ο Αη Λιάς, ο Αη Νικόλας της Αγίας Αναστάσεως που βρίσκονται σε καλή κατάσταση και της Αγίας Παρασκευής που γκρεμίστηκε από την παλαιοσύνη και την εγκατάλειψη. Η μάχη έγινε κατά την παράδοση στην περιοχή Κριτσίλα αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει και να καταστρέψει και τα άλλα ορεινά χωριά της περιοχής τα οποία υπεράσπιζαν οι χωρικοί με σθένος. Βλέποντας λοιπόν την αδυναμία του ο στρατηγός Βουκινάρδος για την κατάληψη των, είπε με σπασμένα ελληνικά «Αυτό είναι κράτσο άλλο» (Αυτό είναι κράτος άλλο). Έκτοτε έμεινε το άλλο του  πραγματικού ονόματος του βουνού. Κράτσαλο, που εννοεί κράτος άλλο.

Με την ολοκληρωτική καταστροφή, το χωριό ανασυστάθηκε και επέζησε ως τις αρχές του 17 αιώνα (1620) που κατεστράφη με την επανάσταση των αγροτών, οι δε κάτοικοι του σκόρπισαν σε διάφορα μέρη του νησιού ιδίως στα προάστια. Σήμερα, από το κατεστραμμένο χωριό των Μαμάλων δεν υπάρχει τίποτα, μα ούτε και γράφτηκε ποτέ τίποτε. Υπάρχει όμως η άγραφη ιστορία, η παράδοση που φέρνει στις μνήμες όλων μας τη ζωή και την δράση των αδικοχαμένων χωρικών των Μαμάλων που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν να κερδίσουν τι; Την μιζέρια τους, και να ζήσουν αυτοί και η οικογένειά τους.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Οι πολυάριθμες εκκλησίες του χωριού. Οι αιώνιοι μάρτυρες που έμειναν όρθιες για να καταθέτουν την αλήθεια ότι, γύρω τους σε κάποια εποχή, άνθησε η ζωή και ο πολιτισμός που ξεψύχησε κάτω από το γυμνό σπαθί των κατά καιρού αφεντάδων, για να αφήσουν τον τόπο αυτό έρημο δια παντός.

Ένα απέραντο νεκροταφείο το οποίο σκέπασε η φύση με την πράσινη νεκρική σινδόνη της, για να κρύψει από τα μάτια των μετέπειτα πολιτισμένων τα έργα των προγόνων τους, που ήρθαν και ξεκλήρισαν αθώες υπάρξεις χωρίς κανέναν λόγο, αρκεί που το ήθελαν αυτοί.

Μωραΐτης Μενέλαος, Ήθη, έθιμα και παραδόσεις της Βόρειας Ορεινής Κέρκυρας, εκδ. Γραφικές Τέχνες Σ. Κοντοσώρος – Γ. Τόμπρος, Κέρκυρα 1993.

Μοιραστείτε το


Warning: mysql_query(): Access denied for user 'aleimmat'@'localhost' (using password: NO) in /home/aleimmat/public_html/wp-content/themes/showtime/freshwork/functions/popular_posts.php on line 9

Warning: mysql_query(): A link to the server could not be established in /home/aleimmat/public_html/wp-content/themes/showtime/freshwork/functions/popular_posts.php on line 9